Met kinderen praten over de aanslagen in Parijs: 12 tips

De gebeurtenissen van gisteren laten me niet los en waneer ik het nieuws en de sociale media bekijk merk ik dat dit uiteraard voor heel veel anderen ook geldt. Verschillende emoties komen hierbij kijken en natuurlijk denk ik aan mijn kids. Je wilt ze zo graag een zorgeloos bestaan geven. Hoe praat je met kinderen over een heftige gebeurtenis? Een aantal tips die ik gedeeltelijk heb overgenomen van een Amerikaans blog (www.whatsyourgrief.com)

  1. Wees je bewust van je eigen gevoelens wanneer je met je kinderen in gesprek gaat over een moeilijk en complex onderwerp. Het is fijn als je met de emoties onder controle zo’n gesprek aan kunt gaan.
  2. Laat het kind het gesprek leiden. Stimuleer het kind om te vertellen wat het heeft gehoord, wat de zorgen en angsten zijn. Vertel dat alle vragen gesteld mogen worden eb besteedt uitgebreid aandacht aan de emoties die het kind voelt.
  3. Wanneer kinderen stil zijn betekent het niet dat ze niet meekrijgen wat er gebeurt. Alle kinderen zijn verschillend en sommigen voelen zich niet comfortabel wanneer ze hierover praten. Geef je kinderen aan dat ze altijd bij je terecht kunnen wanneer ze vragen hebben. Soms komen kinderen wat later met vragen. Dit kan komen doordat ze het nieuws later oppakken of omdat ze op school opnieuw geconfronteerd worden met het nieuwsfeit.
  4. Radio, tv en internet geven ons 24 uur per dag nieuws: stel een limiet. Al gauw zijn we heel veel uren per dag met het nieuws bezig wanneer er iets heftigs gebeurt. Kinderen krijgen hier veel van mee, ook al lijken ze geen aandacht te hebben. Het is goed om gezette tijden aan te houden voor het kijken van nieuws.
  5. Bespreek specifieke angsten. Kinderen kunnen angstig worden van dit soort situaties. Ze betrekken het bijvoorbeeld op hun eigen leven. Parijs is niet ver weg. Misschien zijn ze er geweest. Eurodisney: het komt echt hun belevingswereld binnen. Sussen en zeggen: ‘ maak je geen zorgen, er zal on niets gebeuren’  heeft geen zin. Kinderen voelen het aan wanneer je valse of onrealistische zekerheden geeft. Wat wel interessant is om samen met het kind te bekijken wat we tegenover angst kunnen zetten: vertrouwen, samenzijn, mooie dingen.
  6. Bespreek wat er allemaal wordt gedaan om iedereen in veiligheid te houden. Je kunt uitleggen dat je als ouder alles doet om je kinderen veiligheid te bieden. Dat de politie in Frankrijk er alles aan doet om de mensen in veiligheid te brengen en dat de politie in Nederland ook zorgt voor veiligheid.
  7. Houd de leeftijd van je kind in de gaten. Jonge kinderen kunnen nog magisch denken, kinderen van zes zijn erg geïnteresseerd in feiten. Weer oudere kinderen (9 jaar) kunnen gruwelen bij de feiten. En pubers zijn bezig met een losmakingsproces (op eigen benen staan).
  8. Detailmanagement is belangrijk. Je kunt er over praten met kinderen, dit is belangrijk. Kinderen hoeven niet alle details te weten. Maak hierin een keuze.
  9. Leg de zeldzaamheid van dit soort gebeurtenissen uit. Je kunt misschien niet zeggen dat het nooit meer zal gebeuren. Je kunt wel duidelijk maken dat dit soort gebeurtenissen zeer zeldzaam zijn. 
  10. Onderzoek mogelijkheden om weer rustig te worden. Uiteraard ken je als ouder je kind het beste en weet je wat het kind afleiding en ontspanning geeft. Samen met het kind brainstormen kan natuurlijk ook. Mijnzoon van 9 wordt rustig wanneer hij het liedje van Kinderen voor Kinderen luistert ‘ Als ik de baas zou zijn van het journaal’. Hij bedenkt dan allemaal leuke dingen die hij in het nieuws zou willen vertellen. Als tegenhanger van al het nare nieuws.
  11. Houd je aan de routine van de dag en breng tijd samen door. Wanneer kinderen angstig zijn is het goed om tijd samen door te brengen. Ook de routine van de dag geeft kinderen veiligheid.
  12. Wanneer je het nieuws ziet, benadruk dan wat de hulpverleners allemaal doen. Dat er zoveel mensen zijn die helpen, dat er zoveel mensen zijn op de wereld die zorgen voor een ander!

 

 

Share on Facebook0Share on Google+3Tweet about this on Twitter0Share on LinkedIn585Email this to someone

23 gedachten over “Met kinderen praten over de aanslagen in Parijs: 12 tips”

  1. Dank je voor je artikel. Mijn dochter van 6 kwam roepend uit school. Kijk mama zie je die vlag? Is voor allemaal dode mensen in Frankrijk! Die zijn dood door allemaal kanonnen!

    Ik stond werkelijk waar even met mijn mond vol tanden….

  2. Lieve mensen,

    Ik ben juf zedenleer…Uiteraard maken we dit bespreekbaar in onze lessen. Heel wat kinderen ervaren angst en hebben zeer veel vragen…Dat zijn dingen waar ik wel raad mee weet en zeker ook dankzij de mooie tips. Maar sommige kinderen reageren ook heel ruw of fel en uiten racistische uitspraken. Onverdraagzaamheid wordt in de hand gewerkt. Dat vind ik heel moeilijk…Hoe ga je hiermee om (want ik begrijp natuurlijk wel waar het vandaan komt)? Tips iemand?

    Vriendelijke groetjes, Sofie

    1. Ik denk dat het goed is om door te vragen als kinderen zo reageren. Vragen en een spiegel voorhouden: “dus als je dat zegt, vind je eigenlijk….” Misschien kun je ze daarmee aan het denken zetten.
      Hangt natuurlijk ook wel van de leeftijd van het kind af wat daarin haalbaar is.

    2. Hallo Sofie,

      Mijn jongste dochter (9) werd kwam met racistische opmerkingen thuis. Wat bij haar hielp, was haar op goede Moslims wijzen. Mensen die zij kent, zoals buren en collega’s.
      En op haar leeftijd werkt het nog: “ook niet alle meisjes dragen roze toch?”

      Groetjes, Jenny

  3. Morgen ga ik tijd vrijmaken in mijn klas om over de aanslagen te praten en stil te staan bij de overledenen, een kaarsje te branden,de kinderen mogen ook hun gevoelens , angsten, twijfels neerschrijven indien ze ze niet kunnen verwoorden

  4. Okee…….
    Daar had ik nog niet over nagedacht. De juf van mijn zoon zet net een link naar jullie site op klasbord. Ik vond de aanslagen geen gespreks onderwerp voor onze kinderen (3, 5 en 8) en heb er dus ook nul aandacht aan besteed in hun bijzijn. Maar ja… morgen gaan ze dus naar school….
    Goede tips voor morgen aan het ontbijt.
    Dankjewel.

    Wat ik zelf ook vaak toepas is: doseren van informatie.
    De ramp met MH17 werd dus. Er is een vliegtuig neergestort. Dat gebeurt wel eens, maar nu was het ontploft door een bom.
    Zolang de kinderen doorvrage geef ik steeds kleine stukjes informatie. Niet meteen het hele verhaal met alle ins en outs, maar kijken wat ze kunnen bevatten.

  5. Ons motto is ga je mee dan gaan we samen. Heel erg bedankt voor je tips, ik heb ze gedeeld met mijn collega’s

  6. Info gekregen van de directie. Zeer nuttig! Dank je wel! En we zijn en blijven er voor elkaar!

    1. Vervolg: staan we klaar om onze kinderen weer alle veiligheid te bieden die we kunnen. Deze tips kunnen zeker helpen. Ik trek er naast het kijken van het jeugdjournaal (dat is altijd onze leidraad) ook echt de tijd voor uit om er met elkaar over te praten. Bedankt!

  7. Fijn dat je hier de tijd voor genomen hebt en onder de aandacht brengt! Heb hem gedeeld op facebook!:)

Reacties zijn gesloten.