Vandaag in de klas; stilte en gesprekken

Weekendkring

Vanmorgen tijdens de weekendkring. Op mijn vraag of de kinderen iets wilde vertellen over het weekend, kwam daadwerkelijk ieder kind met een verhaal over Sinterklaas of de Pieten, of een schoencadeau. Fijn, kinderen van 4 en 5 jaar die alleen Sinterklaas als trending topic hebben ervaren.

Tekening in detail

Vorig schooljaar bij de aanslag op Charlie Hebdo was het anders. Een jongen van toen zes jaar tekende tot in detail de aanslag na. Hij had het gezien op het nieuws, vertelde erover aan de tekentafel en kon precies vertellen waar de schutter stond. Ik had met de kleuters die toen aan die tafel zaten een fijn gesprek. Hij tekende een sombere tekening, maar wat was het fijn dat een meisje naast hem  een vrolijke felgekleurde bloem tekende. Donker naast licht. Iets waar we verdrietig van werden en een tekening wat vrolijkheid in ons naar boven bracht.

Bidden voor vrede

Deze ochtend deed ik in de kring de kaars aan en ik vertelde de kinderen dat ik graag wilde bidden over vrede. Want er zijn delen op de wereld waar het oorlog is; sommige kleuters zag ik knikken. De kinderen zeiden de zinnen na en het voelde fijn. De sfeer was goed. Er was aandacht voor datgene wat belangrijk is op dit moment, zonder dat ik expliciet hoefde te benoemen wat er zich op vrijdag 13 november heeft afgespeeld. Maar in mijn hoofd was het duidelijk aanwezig.

Ruimte scheppen

Een leerkracht van groep 7/8 sprak ik na schooltijd. Zij had een mooi en open gesprek gehad met haar leerlingen. Er was een goede sfeer. En soms werd er een moeilijke vraag gesteld. Waarop de desbetreffende leerkracht kon antwoorden met stilte, want leerlingen denken hardop en vallen elkaar bij. Wat de leerkracht deed was ruimte scheppen en bijsturen waar nodig.

Leren voor het leven

Een goede vriendin van mij geeft les in groep 7. Ook zij gaf aan lang gesproken te hebben met kinderen. Voorafgaand aan het gesprek liet zij het Zapp weekjournaal zien. Daarna volgde het gesprek als vanzelf. Een islamitisch meisje in de klas gaf aan dat dit niet haar geloof is. Gevoelens werden geuit. En wat mooi dat dit in een groep met relatief jonge kinderen,  onze toekomst, uitgesproken kan worden. Dit is leren voor het leven.Toen er weer gerekend moest worden gaf een jongen aan moeite te hebben. Het kostte hem klaarblijkelijk moeite om te schakelen.

Een eetlepel samenzijn

Dit zijn slechts enkele voorbeelden van hoe het eraan toeging in de klassen vandaag. Bijzonder. De kracht van kinderen wordt maar weer eens duidelijk. En dit leren wat we nu doen is leren voor het leven. Iets wat niet alleen vandaag gebeurt maar waar we eigenlijk elke dag mee bezig zijn. En ik? Van de week ga ik met mijn kleuters een recept voor vrede maken. Een eetlepel samenzijn, een theelepel knuffels etc. Voor mij voelt het goed, en de kleuters in mijn klas zijn onbewust bezig met een onderwerp dat we niet vaak genoeg kunnen benoemen: vrede!

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on Twitter0Share on LinkedIn0Email this to someone