Het kind heeft honderd talen

Een aantal jaar geleden maakte ik kennis met het onderwijsconcept Reggio Emilia. Onderstaand gedicht werd geschreven door de grondlegger. Kinderen hebben honderd talen zoals het gedicht beschrijft.

Elk mens voelt na een verlies zijn eigen verlies en gaat hier op eigen wijze mee om. Ik ben er overtuigd dat kinderen ook een symbolische ‘ honderd manieren’  hebben om te leren gaan met persoonlijk verlies. Deze symbolische honderd manieren om verlies te integreren in het levensverhaal, zou ik om willen buigen naar de acht intelligenties (Meervoudige Intelligentie). Een ieder is knap op verschillende manieren en bezit een uniek intelligentiepatroon.

Zeker. De honderd is er wél

Het kind bestaat uit honderd
Het kind heeft
honderd talen
honderd handen
honderd gedachten
honderd manieren van denken,
van spelen, van spreken.
Honderd, altijd weer honderd
manieren van luisteren
verwonderen en liefhebben
honderd vreugden
om te zingen en te begrijpen
honderd werelden
om te ontdekken
honderd werelden
om uit te vinden
honderd werelden
om te dromen.
Het kind heeft
honderd talen
(en honderd honderd honderd meer)
Maar ze pakken er negenennegentig af.
De school en de samenleving
scheiden het hoofd van het lichaam.
Zij zeggen tegen het kind:
dat hij zonder handen moet denken
zonder hoofd moet handelen
moet luisteren en niet praten
moet begrijpen zonder vreugde
alleen met Pasen en Kerstmis
mag liefhebben en verwonderen.
Ze zeggen tegen het kind:
ontdek de wereld die er al is
en van de honderd
pakken ze er negenennegentig af.
Ze zeggen tegen het kind
dat werk en spel
realiteit en fantasie
wetenschap en verbeelding
hemel en aarde
verstand en droom
dingen zijn
die niet bij elkaar horen.
En dus vertellen ze het kind
dat de honderd er niet is.
Het kind zegt:
Zeker: de honderd is er wél!

Loris Malaguzzi, pedagoog van Reggio Emilia

Share on Facebook0Share on Google+0Tweet about this on Twitter0Share on LinkedIn0Email this to someone

Rouw- en verliesbegeleiding voor kinderen (en hun ouders en leerkrachten)